उडेर जान्छ मन कल्पनाको शहरमा
उर्लेर आउँछ मन भावनाको बगरमा
तैपनि धरती छोडेको छैन
विश्वास गर,
मैले धरती छोडेको छैन !
अतीत बित्यो कसरी त्यो पनि थाहा छैन
तर
सम्झनाका पातला छापहरू किन नमेटिएका होलान् ?
सताइन्छु बेलाबेलामा सम्झनाका चोटहरूले
मन दुख्छ, अघ्घोरै दुख्छ, आँखा रसाउँछन्
तैपनि आँसु किन नआएको होला?
झुक्किएर बग्दा केही थोपा प्रतिविम्ब अतीतको नदेखियोस्
रहेका पातला छापहरू आँसुको छालसँगै बगून् बरु
रोकेर राखेको आँसु भयंकर विष्फोटसँगै नसकियोस्
कामना गर्छु आफैँ, एक्लै, आफ्नै लागि ।
म गलेको छैन, म भागेको छैन, म डराएको छैन
विश्वास गर, म अलिकति पनि फेरिएकै छैन ।
म चहान्छु म नगलुँ, नभागुँ, नडराऊँ
किनकि
जसरी पनि यो युद्ध मैले जित्नुछ ।
(सन् १९९७)
very nice, u need this spirit of poetry again, we need this flavor again!!!